Stijlvol afscheid van Commandant Ko Drijver.

Op 3 april overleed na afnemende gezondheid en een kort ziekbed thuis, ons zeer gewaardeerde lid Ko Drijver op 82 jarige leeftijd. Ko was sinds de oprichting lid van de Commandovereniging Gelderland. Hij droeg de vereniging een warm hart toe en was vaak met zijn Jos aanwezig bij de activiteiten van de vereniging.
Ko was van de lichting 57-1 en na een zware opleiding behaalde hij in juni 1957 zijn groene baret. Hij diende in de 105e Commando-cie en stond bekend om zijn sterke dicipline en als een fijne kameraad. Hij werd benoemd tot sergeant. Na zijn diensttijd diende hij bij de Nationale Reserve waar hij doorgroeide tot de rang van kapitein.
Maandagavond 8 april was er gelegenheid om afscheid te nemen in de Dorpskring te Beesd.
Onder grote belangstelling, waaronder een flinke afvaardiging van Commandovereniging Gelderland werd de afscheidsviering gehouden op dinsdag 9 april in de RK kerk Heilige Kruisverheffing te Beesd. Daar werd Ko de kerk ingebracht en voor het altaar geplaatst door de oud-commando’s die tijdens de dienst ook als dodenwacht fungeerden. Aris was de faniondrager en het geheel stond onder leiding van Co Hartman.
Door de voorganger werd iedereen welkom geheten en vervolgens begon op indrukwekkende wijze de afscheidsviering. De kaarsen rondom de baar werden aangestoken door de kleinkinderen. Het in memoriam werd uitgesproken door dochter Astrid. Zij noemde haar vader als iemand waar je op kon bouwen en hij was bijzonder gesteld op zijn kleinkinderen. Hij trok dan ook veel met hen op. Zoon Marco sprak de voorbede uit. Wisseling van de dodenwacht volgde in een perfecte stijl.
Voorzitter van Commandovereniging Gelderland Jacob Klaver noemde in zijn toespraak Ko een instituut in de oud-commandowereld. Een commandant die precies, maar zeer geliefd was. Het optreden van zijn commando’s waren zeer vermaard. Daarom ook wie een “kerstboom” op de out-fit had mocht niet meedoen. “Mede dank zij Ko kunnen wij terug kijken op menige waardige herdenking en uitvaart”, aldus Jacob. Hierna overhandigde hij de groene baret van Ko aan zijn vrouw Jos met de woorden “Hij heeft hem trots gedragen, U mag hem met trots bewaren”. Hierna brachten de oud-commando’s de overledene in de rouwauto. Bij het vertrek naar de RK begraafplaats te Buren vormden de zij een erehaag hetgeen veel respect verkreeg.
Op de begraafplaats werd Ko door de oud-commando’s naar zijn laatste rustplaats gebracht en daar kon men de laatste eer bewijzen aan de overlevende. Ook hier een dodenwacht bij het graf van Ko. De voorganger hield een grafrede voor hem die gaat en zij die blijven.
Met het brengen van de eregroet werd afscheid genomen van Ko. Zo kwam een eind aan een waardige uitvaart en hebben wij afscheid moeten nemen van een bijzonder geliefde persoonlijkheid
In de Prinsenhof te Buren kreeg iedereen nog de gelegenheid om een kopje koffie en een broodje te nemen en om de familie te condoleren. En natuurlijk werd er nagepraat. De conclusie was: Eens commando, altijd commando. Wij wensen Jos, kinderen, kleinkinderen en familie veel sterkte bij het dragen van dit grote verlies. Dat hij in vrede moge rusten .