Reis van Co en Mieke Hartman in Zuid-Afrika

Dag 1 (dinsdag)
Yolande heeft ons maandag in de namiddag naar ons hotel gebracht met haar auto. Verena ging ook mee. Wij waren mooi op tijd bij het Ibis Budget hotel. Wij hebben met elkaar in het restaurant gegeten van het duurdere Ibus Hotel, dat was voortreffelijk. Even nog een mooie foto maken en dan gaan onze geliefden weer naar hun huis in Apeldoorn. Wij zeggen dan maar tot over ruim 4 weken.
Mieke en ik zijn op 29 oktober om 10.15 ‘s morgens vertrokken met het de KLM vanaf Schiphol naar Johannesburg. De bedoeling is dat wij 4,5 weken in dit mooie land te gaan vertoeven en diverse familieleden en vrienden gaan ontmoeten. Wij hebben een heel goede vlucht gehad en af en toe een beetje turbulentie, maar dat hoort er ook bij dat weet je tenminste dat je vliegt. De piloot zette om 10.00 uur het vliegtuig netjes met zijn wielen aan de grond. Het leek of het een klein slippertje maakte, maar dat kan ook het gevoel zijn geweest, hoewel ik diverse mensen hard hoorde zuchten. Aangezien wij hulp hebben gevraagd moesten wij als laatste het vliegtuig verlaten. De rolstoel stond klaar in de slurf, een beetje aftands ding, maar het reed wel en dat is toch de bedoeling van een rolstoel. Degene die van de douane de paspoorten moest controleren was druk aan de klets met haar collega en keek ons niet eens aan. Daarna op naar de controle, maar die waren ook in geen velden of wegen te bekennen. Wij hadden dus van alles kunnen meenemen, maar wij hebben ons netjes aan de regels gehouden. Toen op weg naar Bidget die de auto’s uitgeeft voor Sunny Cars. Daar hebben wij lang moeten wachten voor wij aan de buurt waren. Er waren er 5 personen voor ons, dus dan weet je dat het een tijdje gaat duren. Hard werken is iets wat ze in Zuid-Afrika niet weten wat dat is. Alles gaat hier rustig aan en misschien hebben ze nog wel gelijk ook. De uitkomst was dat wij pas om 23.20 uur aan de beurt waren. Onze baliehulp liep sloffend weg als er iets uit de printer moest worden gehaald, maar uiteindelijk kregen wij de sleutel van ons voertuig. Nadat ook de kabel van onze routeplanner in orde was gemaakt konden wij vertrekken richting Lonehill waar mijn broer woont. Het was rustig op de weg en ik deed ook rustig aan, want ik moest weer wennen aan het links rijden. Even na 01.00 uur waren wij op de plek van bestemming. Sonja en haar dochter Teagen wachtten ons op. Jan en Jason lagen al op een oor, die zien wij morgen wel. Nadat wij een heerlijk koel drankje achterover hadden geslagen zijn wij ook maar snel ons bed in gedoken en Klaas Vaak liet niet lang op zich wachten.
Dag 2 (woensdag)
De volgende dag zijn wij redelijk op tijd uit bed gegaan, want de werkende en schoolgaande gezinsleden gaan natuurlijk voor. Mijn broer omhelst, die naast onze kamer ligt. Hij werd geholpen door zijn mantelzorger, die hem wast, scheert en aankleedt. Zijn nicht, Mildred, is hier de thuishulp zeg maar. Een mooie, stevige en lieve vrouw, die zorgde voor ons ontbijt en ook de lunch tussen de middag werd door haar klaargemaakt. Ik hoefde niets zelf te doen, echt vakantie dus. Mijn broer Jan zat voor de tv, want vandaag zou de begroting bekend gemaakt worden door de minister van Financiën. Ondanks zijn 86 jaar heeft hij daar nog steeds interesse in. Het bankierschap is nog steeds aanwezig bij hem. Het weer is fantastisch en Mieke en ik besluiten een wandelingetje naar het Lonehill winkelcentrum te maken via het ons bekende wandelpad. Aan het einde bleek dat het bruggetje over het beekje voor de veiligheid was verwijderd (volgens mij een drogreden, het was gewoon verwaarloosd), maar aangezien er een beetje water in de beek stond konden wij daar makkelijk overheen stappen. Sonja, onze nicht, bezocht in haar zwembadwinkel zeg maar. 2 jaar geleden is dit winkelcentrum gerenoveerd, wij waren toen ook hier. Aangezien vanwege de renovatie alle huren werden verhoogd, besloot Sonja een ander onderkomen te zoeken. De eigenaar van dit centrum wilde echter dat zij bleef en heeft alle kosten voor haar betaald, inclusief het vernieuwen van de winkel + de huurverhoging. Dat was dus een goede deal voor haar. Wij bleken onze zwempakken te zijn vergeten en hebben hier een mooi badpak gekocht voor Mieke, tenminste dat vinden wij voor een goede prijs 300 rand.
Even bij Pick en Pay ingelopen en daar ik zag mijn favorite wijn, Adelpracht staan in een box van 3 liter voor de prijs van 120 rand. Die kost in Nederland bij de Zuid-Afrikaanse winkel in Amersfoort rond 7 euro per fles en daar heb ik nu 4 flessen voor in een box. 1 euro is ongeveer 16 rand. Tel uit je winst. Toen weer op weg naar huis. Wij zijn zo’n uur of twee onderweg geweest. Thuis een glaasje wijn gedronken, want Teagen had al een fles Adelpracht koud staan in de koelkast voor ons. Vanavond krijgen wij spareribs die door Jason klaar worden gemaakt en daar is hij volgens Sonja erg goed in.Wij hebben ook een Zuidafrikaans telefoonnummer en dat is 0027 78 538 1106

Dag 3 t/m 6 van onze reis
Donderdag zijn wij thuis gebleven. Het was wat bewolkt en wij waren ook nog wat moe van alles. Het is prachtig weer en wij besluiten om op de stoep te gaan zitten, want daar is het goed toeven. Een lekker koel briesje en Mildred, de huisbediende, zorgt goed voor ons. Het ontbijt staat al klaar en dat maken wij dan ook gauw soldaat. Jan is niet thuis, want die moet 2x per week naar de clinic voor zijn dialyse. Wij besluiten na de lunch naar Fourways Mall te gaan, maar ik kom niet daar waar ik wezen wil en ga bij Sonja langs welke weg wij moeten rijden. Ondertussen is het bloedheet gewordend zodat wij besluiten een andere keer te gaan. Jan komt ook snel thuis en anders is er niemand. 's Avonds komt er een echte Transvaalse bui langs. Het regent dat het giet en het onweer is ook niet van de lucht. Sonja heeft samen met Jason het achterterras ontruimt, zodat de spullen die daar liggen niet nat worden. Mieke en ik lagen na het diner al om 20.30 uur in bed en hebben een heerlijk lange nacht gemaakt.
Vrijdag, dag 4, begon met volop zon en het was 's morgens al erg warm. Ruim 30 graden, dus kalm aan doen en wij gaan net zo leven als de zuidafrikaners. Met de auto naar Lonehill Centra en daar een lekker ijsje genuttigd. Bij M&B een heerlijk koud Casel biertje naar binnen gewerkt, Mieke ook en die vond het heerlijk, wel met een lager alcoholgehalte. 's Avonds werd er spareribs gebraden en die gingen er goed in.
Op zaterdag, dag 5, zouden wij eerst bij een familielid op visite gaan en daar naar rugbywedstrijd kijken. Dat ging niet door en dat vonden wij niet zo erg. De wedstrijd begon om 11.00 uur Z-A tijd en vanaf die tijd stond je nergens meer in file. Iedereen zat met een drankje en een hapje voor de TV. Wij ook moet ik zeggen. In het begin was het best spannend, maar nadat De Bokke na de rust er volop voor gingen waren de Engelsen ver in het nadeel. Ze waren helemaal gek hier toen De Bokke wonnen met 32 tegen 12. De slogan hier was dan ook "Bring him back boys"en dat hebben ze gedaan. Het is de derde keer dat Zuid-Afrika de wereldtitel pakt. Wij zijn 's middags niet meer weggeweest. Op tijd gegeten, heerlijke boerewors, een biertje erbij die Jason had gekocht,
Mieke dronk een glas Gemberbier en wij waren allemaal voldaan. Voor negenen lag iedereen in bed. Mieke en ik waren daar ook best aan toe.
Zondag, dag 6, waren wij allemaal op tijd uit bed. Mieke en ik staan al voor 7.00 uur onder de stort, want wij gaan met Jan en Jason mee naar de kerk en ik moet rijden. Sonja en Teagen moeten vandaag werken, daar is niets aan te doen. Een stapel boeken mee en daar gaan wij, nadat Jason zijn Opa in de auto heeft geholpen. Je merkt dat hij dat wel eens moeilijk vind, want Opa is niet de makkelijkste, nogal commanderend en daar gaat hij wel eens tegenin. Er was weinig volk dat het nodig vond om de kerkgang te maken. Volgens Jan ligt dat aan de dominee. Gerard du Plooi was de voorganger en daar is zijn publiek niet altijd even blij mee. Je moet maar zo denken de man doet ook zijn best, ze zijn niet allemaal Blly Grayham. Na afloop naar de koffiekamer en je merkt dat er daar mensen zijn die Jan kennen en hem even een hand komen geven. Uiteraard krijgen wij dan ook handje, omdat Jan ons voorstelt. Wel merkte ik dat het allemaal ouderen waren. De jongeren kennen Jan niet zo erg goed denk ik. Jason moest nog even bij een verplicht nummer langs, voorbereiding voor het afleggen van geloofsbelofte, wat dat ook mag inhouden als je Jason wat beter leert kennen. Na de koffie richting huis. Bij Lonehill zei Jan dat hij de nieuwe indeling van Sonja's winkel nog niet had gezien. Ik liet hem weten dat wij daar wat aan gingen doen. Ik ben naar de parkeerplaats gereden van het centrum gereden en Jason heeft zijn Opa weer in de rolstoel gezet en naar binnen gereden. Sonja vond het erg leuk dat haar Pa langskwam en met eigen ogen kon zien hoe mooi de winkel was geworden. Met elkaar ernaast koffie gedronken en Sonja kon zo de haar winkeltje goed in de gaten houden. Mieke heeft genoten van haar milkshake. Sonja moest om de haverklap weg en dat is een goed teken. Zaterdag was de winkel van 8 tot 10 uur open en zijn er niet veel klanten geweest. Wij zijn naar huis gegaan en Sonja kwam na 14.00 uur thuis samen met Teagen. Was erg druk geweest zei ze dat is dus fijn voor haar. Om 13.00 uur de winkel gesloten en is Sonja inkopen gaan doen voor vanavond. Teagen moest tot 14.00 uur werken en is met haar moeder meegereden. 's Avonds weer een heerlijke maaltijd achter de kiezen gewerkt, wat hebben wij toch een goed leven. Ik heb samen met Mieke naar de Eredivisie voetbal zitten kijken. Die begon om 22.00 uur tot 23.00 uur. Wij weten nu weer hoe de clubs ervoor staan, dus tijd om naar bed te gaan. Ik zou zeggen tot het volgende verslag.