Indrukwekkend afscheid oud-commando Jan Urselmann

Op 8 april 2019 is na een afnemende gezondheid en een moedige strijd, ons zeer gewaardeerde lid Jan Urselmann overleden. Jan was een actief lid van onze commandovereniging en jarenlang een verdienstelijke penningmeester. Hij was lid in de orde van Oranje Nassau en al 50 jaar gerechtigd tot het dragen van de groene baret. Hij was van de lichting 64-3 en in september 1964 volgde na een zware opleiding de groene baret uitreiking. Hij werd geplaatst in de nieuwe 104 opgerichte Wrnverkcie en maakte deel uit van de eerste groep die uit 12 man bestond. De 104, 105 en 108 waren toen al onder het operatiemes "gevallen". Kapitein Sijstermans was de commandant van deze nieuwe eenheid. Jan stond bekend als fijne kameraad met een sterke dicipline.
Onder zeer grote belangstelling, waaronder een flinke afvaardiging van Commandovereniging Gelderland, werd op vrijdag 12 april j.l. de crematiedienst gehouden in het crematorium te Beuningen. Daar werd Jan de aula ingebracht en op de katafalk geplaatst door 6 oud-commando’s die tevens fungeerden als erewacht. Chris Heilbron was de faniondrager en Co Hartman de commandant.
Voorganger en ook oud-commando Gérard Urselmann, heette de aanwezigen van harte welkom en schetste in treffende woorden de levensloop van zijn broer waarin die naar voren werd gehaald als een man met een sterk karakter die veel over had voor zijn medemens. Hij roemde de grote sociale betrokkenheid van zijn broer die met zijn weloverwogenheid en menselijkheid veel op touw wist te zetten en zodoende bijdroeg aan vertrouwen, binding en gezelligheid binnen het verenigingsleven evenals in zijn omgeving. Echter 3 jaar geleden werd Jan ziek en daardoor werden zijn activiteiten langzaam maar zeker minder.
Dan hangen ter ere van hun opa, de kleinkinderen onder de toepasselijke klanken van “Halleluja” zonnebloemen in een daarvoor aanwezige boomstam afkomstig uit de tuin van Jan en Mia. Kleinzoon Kamiel speelde mooie toepasselijke muziek op zijn gitaar.
Kleindochters vertelden dat opa Jan weleens streng kon zijn, vooral als er teveel televisie werd gekeken. “Daar krijg je kleine oogjes van” zei opa dan. “Maar we hebben fijne herinneringen aan opa en zullen hem zeer missen” aldus de meisjes.
Voorzitter van Commandovereniging Gelderland, Jacob Klaver, noemde in zijn toespraak Jan een bijzondere commando. Veelzijdig en sportief. Van para tot scherpschutter, het volbrengen van de pelgrimstocht Campo di Santiago tot het doorkruisen met Mia in de camper door bijna heel Europa. Ondanks zijn ziekte bleef hij trouw aan Commandovereniging Gelderland. Hij bleef zolang mogelijk penningmeester en was hij afgelopen januari nog aanwezig op onze nieuwjaarsreceptie. ”Met het overlijden van Jan verliezen wij een markant figuur die wij nooit zullen vergeten” aldus Jacob. Daarna overhandigde hij de groene baret van Jan aan zoon Patric met de woorden: “Hij heeft hem met trots gedragen, jij mag zijn baret ook met trots dragen”.
Patric noemde zijn vader een man van weinig woorden. Zijn motto was: "Altijd actief bezig zijn en heerlijk onder de mensen vertoeven”. Volgens Patric was zijn vader erg trots toen hij ook commando werd en er waren weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen.
Tijdens het spelen van ”My heart wil go-on” volgde de wisseling van de erewacht.
Een goede buur Rob van Dijk sprak over de vele goede momenten die bij een overweging terug komen. Hij noemde de oprichting van de buurtvereniging, sinterklaasviering, oliebollen bakken voor het goede doel. Allemaal zaken waar Jan erg bij betrokken was. Gezelligheid was daarbij troef. De laatste tijd ging het niet meer. Rob bedankte Jan voor alles wat hij voor de buurt heeft gedaan. Hij noemde het onvergetelijk.
Arnold van Zanten roemde Jan om zijn alles kunnen: van Elvis imitator tot Prins carnaval. Altijd creatief, gezellig en een fijne kameraad.
Urbanis vertolkte het toepasselijke lied: “Als ik dood ga zal ik helemaal niet bang zijn”.
Maarten liet weten dat zijn schoonvader beresterk was en kon werken als een paard. Hij is de strijd met zijn ziekte aangegaan, maar kon hem ondanks zijn kracht niet winnen.
Jan van Erp sprak van berusting over de laatste reis van Jan. Maar ook van de blijdschap van Jan als de vrolijke gezichten van de kinderen van het huifbed te zien waren waar hij zoveel voor deed. “Een pracht mens en vaarwel” aldus Jan van Erp.
Hierna werd geluisterd naar de mooie trompetmuziek: “You raise me up”.
Volgens Monique werd haar vader vaak “Jantje ons pap” genoemd. “Een echte gezinsman die veel met ons ondernam en zorgde dat wij zeer actief waren. Hij was goed in onderhandelen en geen klus was hem teveel. Ons pap was trots op zijn groene baret en het is verdrietig dat wij veel te vroeg afscheid van hem moeten nemen. Mooie herinneringen maken echter veel goed” aldus Monique.
Het spelen van de “Green Baret” maakte veel indruk en dat was merkbaar.
Hierna bedankte Gérard Urselmann alle aanwezigen voor hun aanwezigheid bij de crematieplechtigheid en de daarbij horende steunbetuigingen. Hij nodigde namens de familie iedereen uit om na afloop van de plechtigheid in Vidi Reo te Ravenstein samen te komen voor een kopje soep of koffie en een broodje en om daar tevens de familie te kunnen condoleren.
Onder het spelen van het “Vogellied“ namen de oud-commando’s in blokken van drie afscheid van Jan door het brengen van de eregroet.
In het restaurant van Vidi Reo hebben wij nog geruime tijd met elkaar van gedachten gewisseld.
Zo hebben wij afscheid kunnen nemen van een geliefde en rechtvaardige oud-commando. Wij wensen Mia, kinderen, kleinkinderen en familie veel sterkte bij het dragen van dit zware verlies.